Ancient East

水神ミズチの伝説

افسانه‌ی میزوچی، نگهبان رودخانه‌ها

در زمان‌های دور، در دل کوه‌های ژاپن، رودخانه‌ای مقدس جریان داشت که مردم آن را “رود میزو” می‌نامیدند. سال‌ها این رودخانه آرام و زلال بود، اما کسی جرأت نداشت شب‌ها نزدیک آن برود. چرا که در اعماق تیره‌ی آب، اژدهایی زندگی می‌کرد؛ اژدهایی به نام میزوچی.

می‌گفتند میزوچی نه شیطان بود و نه فرشته. او نگهبان تعادل طبیعت بود. اگر مردم به رود احترام می‌گذاشتند، رودخانه پر از ماهی می‌شد و زمین‌ها پُربار. اما اگر کسی به آب بی‌احترامی می‌کرد — زباله می‌ریخت، ماهی‌ها را بی‌رحمانه شکار می‌کرد، یا خاک را آلوده می‌کرد میزوچی خشمگین می‌شد

روزی جوانی جسور به نام کِنتارو تصمیم گرفت که وجود میزوچی را ثابت کند. قایقی ساخت و شبانه به دل رودخانه زد. ناگهان مه غلیظی رود را پوشاند، آب‌ها لرزیدند، و از دل موج‌ها، اژدهای سیاه و درخشان، با چشمانی درخشان چون یشم، بیرون آمد اما به جای حمله، میزوچی با صدایی چون رعد گفت: آیا آمده‌ای برای جنگ؟ یا آمده‌ای برای فهمیدن؟»

کنتارو سر تعظیم فرود آورد و گفت: «آمده‌ام تا بفهمم چرا در دل این آب، تو خانه داری.»

میزوچی لبخند زد و گفت: «چون انسان فراموش کرده که آب، جان زمین است. اگر آب را آلوده کنید، خودتان را نابود می‌کنید.» کنتارو درس را آموخت. او بازگشت، و تا پایان عمر نگهبان رودخانه شد. داستانش نسل به نسل نقل شد، تا مردم همیشه به یاد داشته باشند: میزوچی همیشه آنجاست...در دل هر رود، هر قطره، و هر موج 

たべもの 

Food, Nature & Respect in East Asia

فرهنگ غذایی شرق آسیا فراتر از تغذیه‌ی روزمره است؛ این فرهنگ بازتابی از نگاه انسان به طبیعت، احترام و زندگی جمعی است. در چین، ژاپن و کره، غذا بخشی از فلسفه‌ی زندگی به‌شمار می‌آید و هر وعده، یادآور تعادل میان انسان و جهان پیرامون است

طبیعت در قلب این فرهنگ قرار دارد. استفاده از مواد اولیه‌ی فصلی، گیاهان، فرآورده‌های طبیعی و توجه به زمان، نشان‌دهنده‌ی احترامی است که به زمین و چرخه‌های آن گذاشته می‌شود. غذاها به‌گونه‌ای تهیه می‌شوند که طعم اصلی مواد حفظ شود و دخالت انسان، حداقلی اما آگاهانه باشد

روش آماده‌سازی غذا در شرق آسیا بر دقت، صبر و ظرافت استوار است؛ از برش مواد گرفته تا حرارت و زمان پخت. در این نگاه، آشپزی نوعی مراقبه است و هر مرحله با تمرکز و احترام انجام می‌شود

نحوه‌ی خوردن نیز حامل معناست. غذا اغلب به‌صورت اشتراکی سرو می‌شود و آداب خاصی برای نشستن، شروع غذا و رفتار سر سفره وجود دارد. ابزارهای ساده مانند چاپستیک، نماد آرامش، نظم و توجه‌اند. احترام به بزرگ‌ترها، پرهیز از اسراف و قدردانی از غذا، بخش جدانشدنی این فرهنگ است

در مجموع، فرهنگ غذایی شرق آسیا یادآور این اصل مشترک است که غذا پیوندی میان انسان، طبیعت و دیگران است؛ پیوندی که با تعادل، احترام و آگاهی معنا پیدا می‌کند

とりい 

ファッション